معلم ها برای انسان ها آنقدر ارزش دارند که نمی توان در یک مطلب خیلی کوتاه آن را گفت. من این موضوع را در بخش اطلاعیه ها زدم که به اطلاع برسانم که نباید آنان را فراموش کرد. چرا که بعضی ها هستند که با تلاش معلمان ( و البته پشتکار و تلاش خودشان هم ) به پست و مقام های بالایی می رسند و دیگر نه معلمشان را می شناسند و اگر هم بشناسند به آنان اهمیتی نمی دهند. البته خوشبختانه این آدم ها کم اند و می دانم شما از آنان نیستید.
هر یک از ما دانش آموز بوده ایم و شاید تا دانش آموز هستیم قدر معلمان را ندانیم، ولی هر چه می گذرد، هر چه پیشرفت می کنیم، اگر ریشه یابی کنیم، خواهیم دید که یکی از مهمترین ریشه ها معلم های ما بوده اند. شاید الان اگر دانش آموز باشید، قدر معلم ها را ندانید و شاید هم از انان متنفر باشید، این امری محال نیست و به نظر من عادیست. ولی می ببینید با گذر زمان، که انسان ها از نظر فکری رشد می کنند، کم کم پی به اشتباه خود می برند. پس کاری نکنیم که بعدا پشیمان شویم.
کافیست از کسی که بی سواد است بپرسید که چقدر دوست دارد که سواد داشته باشد و به شما می گوید که خوشبحالتان که معلم دارید، و تعلیم می بینید.
تا اینجا بسنده می کنم و یک پوستر برای تقدیر از معلم در روز معلم قرار می دهم. در پایان هم یک پوستری که در دوران راهنمایی برای روز معلم در مدرسه زده بودم را می گذارم که بگویم معلمهای گذشته را از یاد نبرده ام.
و یک سوال : بهترین راه قدر دانی از معلم خود را چه می دانید؟ و آیا تا به حال در این راه موفق بوده اید؟



اینم مال سال سوم راهنمایی که بودم .البته اسمم رو پاک کردم و جاش آدرس سایتم رو نوشتم برا تو سایت( سایتی که الان دیگه نیست، یادش بخیر? ;D ):