به گزارش خبرگزاري فارس از اوز، اين بخش با حدود 2 هزار و 15 كيلومتر مربع وسعت در فاصله 40 كيلومتري شمال غربي شهر لار و 350 كيلومتري جنوب شرقي شيراز با داشتن حدود 50 هزار نفر جمعيت واقع شده است.
اوز از شمال به بخش‌هاي بنارويه و جويم از شرق به لار از غرب به خنج و از جنوب به بخش‌هاي صحراي باغ و بيرم متصل است.
ارتفاع آن از سطح دريا حدود يك هزار متر و داراي دو دهستان بيدشهر و فيشور است.
در اين بخش حدود 25 آبادي و روستا وجود دارد، كه مهم‌ترين آنها، فيشور، كوره، بيدشهر، كهنه قديم، كهنه جديد، اسلام‌آباد، گلار، قلات، هود، محلجه، تنگ آرمه، تنگزان، خوشاب، بركه دوتا، مربط، چاه عالي، چدرو، برزگو، دشت بزرگ و كوچك، ورا، كوهستان، گورخر، لاور گره، باجه احمدان، مرغزار و ... است.
شهر اوز در ميان دو رشته كوه از دنباله‌هاي زاگرس جنوبي واقع است.
پوشش گياهي اين منطقه بسيار متنوع و چشمگير است.
انواع درختان كنار، گز، آكاسيا، كهور و ... در تپه‌ها و دشت‌ها، بنه، بادام و انجير كوهي در ارتفاعات، همچنين درختان زيتون، سرو كوهي و بوته‌هاي بزرگ مورخش و آترپيليكس نيز به‌طور پراكنده در اين منطقه يافت مي‌شود.
در شوره‌زار‌هاي بخش اوز درختان گز، گزك، شور پسند، ني، انار شيطان، شوره، كهور و استبرق و در فصل خوش‌ باران انواع گياهان زيبا مانند مروتهر، مرزنگوش، خارازه (شويد وحشي) ترشك، زنبق، شيرين بيان، بومادران، آويشن، درمنه، مريم گلي، بابونه، شاهي گونه‌هاي مختلف گون وجود دارد.
خار مغيلان و غيره عطر و بويايي خاص به منطقه داده است.
در كوه‌هاي جنوبي و جنوب غربي شهر اوز شاهد رويش گياه صنعتي و دارويي آنغوزه هستيم و صد البته درخت سخاوتنمند نخل كه زينت بخش جنوب كشور بوده در هر خانه‌اي از بخش اوز خودنمايي مي‌كند.
در مجموعه حيات وحش بخش اوز حيواناتي مانند روباه، سمور، كفتار، گرگ، شاه روباه، شغال، گربه وحشي، خارپشت، مار، عقرب، مارمولك، پلنگ، بز، پازن، قوچ و ميش و پرندگاني مانند كبوتر، انواع گنجشك، جغد زنبور، كبك، تيهو، هوبره و در درياچه زيباي هيرم واقع در 31 كيلومتري شمال شرقي اوز كه فصل زمستان پذيراي انواع پرندگان آبزي و كنار آبزي از كشور‌هاي همسايه شمالي است كه بيشترين آنها اردك‌ها، حواصيل سليم‌ها و آنجليك‌ها هستند.
تمام اينها نشان از سرزندگي و مساعد بودن منطقه براي زندگي موجودات است.
بخش اوز در مجموعه استان پهناور فارس يكي از كهن‌ترين زيستگاه‌هاي اين استان به‌شمار مي‌آيد.
وجود تپه‌ها و محوطه‌هاي تاريخي قبل از اسلام اين ادعا را ثابت مي‌كند.
قلعه پرويز در فاصله 17 كيلومتري شرق شهر اوز كه ساخت آن را در دوران خسرو پرويز مي‌دانند يكي از قلاع جاب جنوب كشور است كه توسط ميراث فرهنگي در شرق ثبت است.
تنگه عنوه مشتمل بر سد و چاه‌ها و قلعه آن نيز منسوب به دوران ساساني بوده است كه عظمت و زيبايي آن هر بيننده را مفتون مي‌سازد.
بركه قديمي سفلي از آثار به‌جا مانده از اواخر دوره تيموري واقع در محله نخلستان برنه از ديگر آثار تاريخي اين منطقه است.
آينه‌كاري، گچ‌بري و معماري زيبا را در خانه سوداگر تنها خانه ثبت شده در فهرست آثار ملي ايران مي‌توان ديد و لذت برد.
به‌طور كلي 17 اثر اوز در فهرست آثار ملي ايران به ثبت رسيده و چندين اثر نيز در شرف ثبت است.
بافت قديمي اوز شامل بنا‌هاي متعددي است كه در قرن معاصر توسط معماران محلي ساخته شده است و بعضي از آنها جزو بهترين سازه‌هاي خشتي و سنگي ايران به شمار مي‌رود.
در حال حاضر بيشتر اين بنا‌ها در شرف تخريب و نابودي است و بارزترين آنها را از مسجد جامع و كاروان‌سراي لرد ميري، لرد خون و خانه‌هاي اطراف آن و خانه و محلات اطراف لرد ميري، لردگاه، لرد دره را مي‌توان نام برد.
بافت جديد شهر كه بيشتر در اطراف بلوار كمربندي اميراد، ميدان والفجر، بلوار ابوذر غفاري وجود دارد و توسط مهندسان و تحصيل‌كردگان بومي ساخته شده نمايي زيبا از تركيب قديم و جديد را به نمايش گذاشته است.
مردم اوز به دين اسلام و قوانين و مقررات كشوري سخت پايبند و بدين سلوك است كه اين مردم صبور در دوران جنگ تحميلي، شهيد، آزاده، رزمنده و جانباز تقديم انقلاب اسلامي ايران كرده‌اند.
سفر‌ه‌هاي آنان كه حاصل دسترنج تلاش جمعي خانواده است، هميشه گسترده و پرنعمت چون خوان نياكانشان بر روي همگان گشوده است.
آداب و رسوم فرهنگي و كهن شهر اوز در كشورمان بي‌نظير است.
گذشته از مراسم مذهبي افطار، نماز‌هاي مستحب تراويج، تسبيح، قيام و وتر و اذان‌هاي آب، بيدار باش در خودسازي رمضان و مراسم شادي‌آفرين اعياد فطر و قربان كه با جلوه‌هاي متفاوت با ساير بلاد اسلامي برگزار مي‌شود و بازي‌هاي فراموش شده يلختر، تيل اومه، سوك پس سوك، باپ، دار بازي، لهپر گاله و ... نمادي از خرده فرهنگ‌هاي مردم اين ديار است.
به كوشش عده‌اي از جوانان فرهنگ دوست شهر اوز براي حفظ بازي زيباي لهپر گاله اين بازي همه ساله طبق آيين‌نامه مدون خاص در مراسم سيزده بدر در بيرون از شهر و در مكاني به‌نام برزگو برگزار مي‌شود.
اوز به لحاظ ارزش فرهنگي، تاريخي و وجود صنايع دستي بومي چشم‌انداز زيباي طبيعي حتي در دوران خشكسالي را دارد، اما زماني كه باران به موقع و به اندازه كافي ببارد، بهار اوز دل‌انگيز و استثنايي بوده و رويش انواع گل و گياه كم‌نظير در مناطق زل‌آوز، دشته، برزگو، بركه دوتا، خوشاب، چدرو، فل ويز، مرغزار، تاگارمه، بركه شكسته، تاگ مسجده و تاگزو چشم‌ها را خيره مي‌كند.
به هرحال مردم فرهنگ‌دوست و فرهنگ‌پرور اوز كه نخستين آموزشگاه رسمي‌شان در سال 1307 شمسي به‌نام دبستان بدري و نخستين دبيرستان پسرانه را در سال 1328 و دبيرستان دخترانه را در سال 1345 و نخستين دانشگاه پيام‌نور را در سال 1375 بنا كرده‌اند و به خود مي‌بالند كه بزرگ‌ترين دانشگاه پيام‌نور كشور را افزون‌ بر 3 هزار و 700 دانشجو و 31 رشته تحصيلي دارند و بناي ساخت دانشگاه آزاد اسلامي را با هشت رشته تحصيلي و 210 دانشجو در سال 1386 آغاز كرده‌اند و داراي دانشگاه بزرگ علوم ديني اهل سنت است.
نيكوكاران اوز نه تنها در بخش‌هاي فرهنگي، اجتماعي، عمراني در اين منطقه سرمايه‌گذاري كرده‌اند بلكه در بخش صنعت نيز با تأسيس كارگاه‌هاي مختلف از جمله كشتارگاه صنعتي طيور و غيره و همچنين با پيگيري مردم و مسئولان با ساخت شهرك صنعتي افق تازه‌اي را در اين بخش بازكرده‌اند.
با توجه دولت ورود آب سالم و بهداشتي از سد سلمان فارسي و گاز شهري نويد‌هاي تازه‌اي را براي پيشرفت و توسعه به اين شهر جنوبي كشور داده است تا مسئولان باور كنند كه بخش 61 ساله اوز كه هم‌اكنون چون گنجينه‌اي وزين در صدف ميراث فرهنگي كشور قرار دارد، بايد از اين صدف كوچك بيرون آيد و آن را در صدف‌هاي بزرگ جاي داد تا به جايگاه واقعي خود برسد و درخواست مهم مردم اين نقطه از كشور اسلاميمان ارتقاي بخش اوز به شهرستان است.