دلتنگی

شعر و صدا: ناصر چمن پیرا

امروزه همه ی ما #دلشوره ها و دلتنگیهایی داریم که از درون ما یا #شعله می کشد ،یا همانند آتشی در زیر #خاکستر پنهان است.انتظار و #فراق و دوری از یار، تنها بخشی از دلتنگیهای ما آدمهاست اما جهان پراست از #دردها ، #دغدغه ها ودلتنگیهای فردی و اجتماعی که بس فراتر ، مهمتر و مقدستر از #جدایی و دلتنگی #عاشق و #معشوق است هرچند آن هم در جای خود مهم و قابل درک می باشد.این شعر مطمئنا تمام دلتنگیهای بشر را در بر نمی گیرد اما شاید هرکس بتواند بخشی از حرفهای دلش را در ابیاتی از آن بیابد .

با تشکر از استودیو پاکروان، هنرمندان گرامی آقایان عبدالله و محمد پاکروان

متن کامل شعر:

«دلتنگی»

امُد یک رز مه پش اُشگُت:

ته وَهته خیلی دلتنگِش

چُون اکنِش با غَمُ و غُصَت؟

ته هم چن بعضیا هَنگِش؟

ویا عین خیالت نِن

چِن طاووسی صد رنگش؟

مه امگت وهته دلتنگم

شو و لز اته وسواسِم

الی مچّی مه حَسّاسِم

تِفاکی چِن سَهَه ساکت

تفاکی غَرقِ احساسِم

مه وَهتِه خیلی دلتنگم

اتارت کله ام تاسه

گَچُم ومریت الی داسِه

ابِم پیر و مُچور انگار

جوونیم از مه شُون واسه

مه وهته خیلی دل تنگم

چن پنگی پُر از کنگِم

تفاکی کنگِ بی پنگِم

چن لِنگار الی دارپنگ

پر از دوْی، حُشک و بی رنگم

مه وهته خیلی دلتنگم

کْرسِم چن جاره اُشوِنگِم

چن پری زِبر و شِنگ شِنگم

مکس سرگرم کارِن، مه

ادام و هِنگِ پَه دِنگِم

مه وهته خیلی دل تنگم

مته کَلَّه همه حَرفُت

پُر سولاخ پَتِ ظَرفُت

وهِسکه اعتماد اُم نِن

بَرُم آوِن یخ و بَرفُت

مه وهته خیلی دل تنگم

چن کَرتنگی بی زنگِم

خه دنیا و خُو اجَنگِم

کسی هم ره متِه نی برد

چن خَرگی زِرِ لنگِم

مه وهته‌ خیلی دل تنگم

دچار وَهمَه و ترسِم

کتابی خالی از دَرسِم

چَشُم روخونه مهرون

پراز خُوته ، پر از خَرسِم

مه وهته خیلی دل تنگم

رَبَک مز دور و چن سَنگِم

چن سنگی ا په لَنگِم

صدام چن جُفتِنِ ناکوک

پَلَه پیخ و بَد آهنگِم

مه وهته خیلی دل تنگم

ابِم غرق غمِ تی تر

پِچی خاکسور و جدی تر

سِنه م‌ چن آسمُن ابری

دلم از مگّه چِرکی تر

مه وهته خیلی دلتنگم

دِگَه خواو وخوراک ام نِن

بهاری الی خاک اُم نِن

چن ماشین قاچاقم

که شوتیم و پِلاک ام نِن

مه وهته خیلی دلتنگم

ابِم چِن کناری بی سایه

نه مایه مه نه سرمایه

ابِم سُست چن دَرِ خَرگو

که نی وَیست الی پایه

*مه وهته خیلی دلتنگم
*ابم چن لنج بی لنگر
*پر خارم چن کنگر
*ابم تسلیم تقدیرم
*چن سرباز بی سنگر

مه وهته خیلی دلتنگم

همش چشم انتظارم مه

گشون پُشتِ دوارِم مه

چِنی که مُور مه درَه پا

هراسون ،بی قرارم مه

مه وهته خیلی دلتنگم

تفاکی فولم و جنگم

رزی هم پَتخِم و خِنگِم

وسُونهاتی ابِم لَهوُز

چن تائَری که زِرِ رِنگم

مه وهته خیلی دلتگم

اشم ته کار عَلافی

ته دنیای خیالبافی

مجا پول و طلا فَلَه

تَوَهُم امزته وافی

مه‌ وهته خیلی دلتنگم

ابم چن شوک و چن واشه

که مجبوره بَوخت لاشه

مکانیسمُم نَه فَعاله

وله دسُتِم الی ماشه

مه وهته خیلی دلتنگم

گُریزونِم از آدمها

خُودیکِن بَرمه مَرهمها

اشِم ته غار تنهایی

اته دنیای مُبهم ها

مه وهته خیلی دلتنگم

پَتَک دل ابِم از پُورو

مه پُشته بو، چن آو رو

موه تَی بات بُکُنت نازُم

وخَش نی بیت تَشُم اَورو

مه وهته خیلی دل تنگم

شتاب و شیت و شات ام نن

ته داواتِم نشاط ام نن

گرفتارم ته گردابی

که هِز راه نجات ام نن

مه وهته خیلی دلتنگم

اشیت خوشحالی و شادیم

بیابُونن مه بادیم

گناهم جمله دلتنگین

مه زندانی ته آزادیم

حالا خوت اُم بگو جانُم

چون اکنِش وَهته دلتنگش؟

ته هم چن مه دَبَه دَنگِش ؟

جواب اُشده که ناصرجان

ته وهته خیلی دلتنگش‌

بُکه ته از خدا خواهش

بگو ماده ته آرامش

دگه ترس و غمی ات نن

مِسا خُه مچّی ا سازِش

دگه‌ نی بیت که دلتنگ بِش

مسا روشن ابَِش از نور

وهِز ذاتی ته نیبِش گور

اشیت دلتنگیات یک دم

دِگَت نیگن چه خاکُت سور

۷ مهر ۱۴۰۴

ناصرچمن پیرا ـ جناح

توضیح: ابیات ستاره دار در جدیدترین به روزرسانی شاعر محترم پس از خوانش سروده شده و به متن اضافه گردیده است.

متن ترجمه بعضی واژگان و تعابیر موجود در متن به فارسی:

مپش=پیش من/

اشگت=گفت/

وهته=وقتی/

اکنش=می کنی/

ته=تو/

چن=همچون،مانند/

مه=من/

امگت=گفتم/

شو و لز =شب و روز/

اته=در/

الی=روی/

مچی=همه چیز/

تفاکی=گاهی/

سهه =مترسک/

اتارت=می آورد/

تاسه=گیجی و خستگی/

ومریت= سخت و سفت می شود/

داسه=تخته ی داربست/

ابم=می شوم/

مچور=مچاله/

شون واسه=گرفتند/

پنگ=خوشه های به هم پیوسته درخت نخل/

کنگ=خرمای نارس خشک/

لنگار=تک خوشه ی پنگ /

دارپنگ =ساقه ی پنگ که از تنه ی نخل می روید و خوشه های خرما به آن متصلند/

کرس=زبر و خشن/

جاره اشونگ=جارویی که از پنگ (مجموعه به هم پیوسته خوشه های نخل) ساخته می شود/

پری، (با حرف پ ساکن)=الیاف نخل/

شنگ شنگ=رشته رشته/

مکس=همه/

ادام =نشسته ام/

هنگ په دنگ=اصطلاحا به کسی می گویند که کاری انجام نمی دهد و نظاره گر کار دیگران اس/

مته=در,داخل/

پت ظرفت=ته ظرف تو/

هسکه=هیچکس/

ام نن=ندارم/

برم=برای من/

آون=آب است/

کرتنگ=بقچه یا سفره ای که ازجنس پارچه است/

زنگ=صبحانه/

خه=با/

خو=خودم/

اجنگم=در جنگم/

کسی هم ره مته نی برد=کسی ازکارم سر در نمی آورد/

خرگ=اخگر/

زر=زیر/

وهمه=وحشت/

خوته=غم تنهایی وغصه/

خرس=اشک/

ربک=توان و قدرت/

مز =ازمن/

اپه=به پای/

جفتن=جفتی(یک نوع ساز بادی بومی)/

پله پیخ=صدای کوک نشده سازجفتی/

ابم=می شوم/

تی تر=زمان گذشته/

پچی=مقداری/

خاکسور=بدخلق/

سنه م =سینه ام/

مگه=با تشدید گاف:همیشه/

خواو=خواب/

ام نن =ندارم/

الی=بر روی/

خرگو=درخت استبرق/

نی ویست=نمی ایستد/

گشون=گوش به زنگ/

دوار=دیوار/

چنی که =مثل اینکه /

مور مه دره پا=مور از پاهایم بالا می رود/

پتخم=خنگم/

وسونهاتی=به گونه ای که/

لهوز=داغون/

تائر=لاستیک/

زر=زیر/

اشم=می روم/

ته (به کسر ت)=در/

مجا=همه جا/

امزته=زده ام/

شوک=جغد/

واشه=قرقی/

بوخت=بخوره/

خودیک=خودخوری و اندوه زیاد/

برمه=برای من/

پتک دل=بدحوصله/

پورو=غر زدن/

مه پشته=به کول می کشم/

بو=گیاهی بسیار شورمزه/

رو=رود/

موه=می خواهم/

تی=یکی/

بات=بیاید/

بکنت نازم=نازم بکشد/

وخش=به آسانی/

نی بیت=نمی شود/

تشم=آتشم/

اورو=افروختن، روشن/

شیت وشات=رفت و آمد/

داوات=عروسی/

هز=هیچ/

اشیت=می رود/

مه=درخت نخل/

بادی=نام نخلستانی در جناح/

خوت=خودت/

ام بگو=به من بگو/

دبه دنگ=گیج و منگ/

اشده=داد/

ماده=به من بده/

دگه=دیگر/

ات نن=نداری/

مسا=آن وقت/

خه=با/

اسازش=می سازی/

نی بیت=نمی شود/

ابش=می شود/

هز=هیچ/

وهز ذاتی=به هیچ طریقی/

نیبش=نمی شوی/

گور=بد/

دگت=دیگر به تو/

نی گن=نمی گویند/

خاکت سور=بد اخلاق هستی