در سفری که حدود دو هفته پیش به لاور خره و خرچاهو ?داشتیم .شخصا دانستم ارزش آب و جای آب و ……. .یعنی در یک کلام به زبان محلی خواجه شناس شدم ?;D
پس از پشت سر گذاشتن یک کتل یا یک سربالایی تند . بهترین جای زندگی که بهشتی برایت میشود همین کنار خمه های آب است .در آن لحظات و از فرط خستگی آنقدر آبش طعم خش دارد که سیر شدن سخت است ! . در آن جاها . خمخه اجلاف و خلیل و مرید و …. بهشتیست برای کوهنورد .
بی شک کسانی که یکبار به خر چاه سفر کنند خواهند شنید که قدیمی ترین خمه مستقر در این مناطق . خمخه مرید . است .
البته از شدت کهولت سن دیگر پر نشده بود . در عوض یک درام پلاستیکی در کنارش وجود دارد و بار پیشکسوت پیر را بر دوش کشیده
همان خمه دست راست که سنگچین دورش را گرفته خمخه مرید است
*** خمخه : خمه در زبان محلی به ظروف سفالی کوزه شکل با در هایی گشادتر و اندامی بزرگتر میگویند که برای نگهداری خرما استفاده میشود . وقتی بخواهیم در زبان محلی نامش را بگوییم که مثلا خمهه مرید . به جای ه از خ استفاده میشود
به عرض دوستان برسونم . خمخه اجلاف که نوشتم . خمه نیست . سنگ آو هستش . خیلی جالب توسط مرحوم فلکناز واحد العین(ساکن لاور گادون) کنده کاری شده و آبش خیلی خشه
خیلی ممنون به خاطر سفرنامه تون.
میگم این لاور خره و خرچاهو کجاست؟ ???نزدیکای جناح هستن یا فاصله ی زیادی با این جا دارن؟
نه . مثل بقیه کوه ها نزدیک جناحه . از کنار برکه حاج محمد تو راه خور بلند میشی . تا به لاور خره برسی .
از اونجا یه راه خیلی نخش است تا به خر چاهو برسی .
ناگفته نماند اگر از پایین بخواید به خر چاهو برید قبل از رسیدن به برکه حاج محمد باید بلند بشین . که اون دیگه راهش سیه بدتره :'( :'( :'( :'( :'( :'(
ولی زیبا تر از اون منظره ای که گرفتی. دره ای که دو طرفش کوهه و کامل افتاده.
کلا خواسته یا ناخواسته عکس خوبی شده? 😉