[size=12]دیشب یکی از شب های پرتب و تاب انتخابات بود که سردی ایام تبلیغات را به یکباره به گرمای آتشین تبدیل کرد.

در این بین صحبت های های کاندیداها شنیدنی بود.اما نکته جالب این بود تا زمانی که آقای رضایی جلو نیامد ، آقای مدنی با لحنی تند صحبت می کرد اما چه شد که شورای باسابقه جناح با دیدن رقیبش عقبگرد می زند و? به دست و پا می افتد ؟؟!! آیا ایشان در سایر جلسات هم اینگونه از مردمش دفاع می کند؟؟!!!

جای سوال است چرا وقتی به صورت مسالمت آمیز آقای رضایی سه دقیقه برای پاسخ دهی به صحبت های ایشان درخواست می کند تاب تحمل شنیدن این سه دقیقه را ندارد؟؟!! درحالیکه مخاطب مدنی کاملا معلوم بود رضایی است و این حق وجود داشت که حداقل به احترام مردمی که می خواهند در این فرصت مناسب حقیقت را بدانند چند دقیقه از وقت را به ایشان بدهند که مردم مکررا درخواست داشتند.آن هم وقتی که بدون هدف استفاده می شد و با آمدن رضایی لب از لب برنمیداشتند و یک صحبت درست برای مردم نمیشد و تازه کسان دیگری به جز کاندیداها هم پشت تریبون می رفتند!.

مگر نه این بود که اگر مدنی صحبت هایش درست بود ، سه دقیقه که هیچی سیصد دقیقه به رقیبش میداد تا مچش را بگیرد و او را به موضع ضعف ببرد؟!
مگر جلسه صحبت رضایی در دور دوم نبود که رضایی نزدیک بیست دقیقه به ایشان وقت داد؟

و چرا در حالیکه رضایی در مورد راه خور به جان خودش و عزیزترین کسانش در مکان مقدس قسم خورد ، باز هم جوابی در این مورد از سوی مدنی داده نشد؟؟!! بالاخره حداقلش به عنوان یک شهروند سوالی پرسید و باید جوابی میشنید.جوابی که مردم هم منتظر شنیدنش بودند.

به هر حال تا همیشه این جای سوال برای مردم جناح باقی خواهد ماند که نقطه ضعف و یا نقطه ضعف های مدنی از واهمه اش برای صحبت رضایی چه بود؟!!

خلاصه ، شورایی که کل صحبتش این باشد که پیگیری کرده ایم اما به جایی نرسیده ایم و قدرت دفاع کردن از خودش را هم ندارد همان بهتر که جا را باز بگذارد تا کسانی بیایند که هم پیگیر باشند و هم قدرت انجام امورات شهر داشته باشند و علاوه بر پیگیری به نتیجه ای هم برسند.
[/size]