همانطور كه می دانيد بناهای تاريخی، اماكن ديدنی و طبيعت هر منطقه از عوامل جذب گردشگران به آن مناطق است. اما اگر به شهر خودمان يعنی جناح نگاه كنيم، كمتر عواملی را مشاهده می كنيم. از نظر طبيعت كه بايد قبول داشته باشيم كمتر سالی طبيعت زيبایی، جناح به خود ديده و از نظر اماكن ديدنی تنها موزه مردم شناسی را داريم. البته می توان كتابخانه را نيز شامل كرد. اما آيا اين ها كافيست؟ مسلما نه. با اينكه جناح شهر شده، اما از اين نظر بسيار ضعيف است . قلعه خان را كه چندين سال است كه نداريم. اما نبايد زياد غصه گذشته را خورد. حيف شد كه خراب كردند. اما منظورم از اين مطلب چيز ديگريست كه خواهيد دانست.
ببينيد الان به فكر حفظش بناهای تاريخی و يا حداقل قديمی هستيم يا نه . در جناح مساجد زيادی از قديم ساخته شده كه الان كمتر مسجدی از قديم باقی مانده و همه را تخريب و از اول بنا كرده اند. شايد بگوييد برای حفظ جان مردم لازم است. با كمی تعمير و محكم كاری حداقل می توان بخش هایی از ان را حفظ كرد و جان مردم نيز در خطر نباشد. از اين گذشته بركه ها ( آب انبارها) نيز از بناهایی است كه در مناطق جنوبی كشور به وفور يافت می شود. اما باز در اين باره می بينيم كه بی توجهی، بركه های قديمی را از پای در آورده و كم كم سقفشان بر روی خودشان خراب می شود. پس كم كم می بينيم كه كمتر چيزی برای ديدن در جناح باقی مانده. از آن گذشته آيا بايد همه چيز را خراب كرد چون چندان قديمی نيست؟ آيا در آينده اين بناهای 60 ، 70 ساله به 100 ،‌ 110 ساله تبديل نخواهد شد؟
به نظر من تنها چيزی كه در جناح باقی مانده و نشان دهنده ی فرهنگ، رسوم و بناها در جناح است، موزه ی مردم شناسی جناح است كه آن هم مديون پيگيری های مسئول آن آقای عبدالهی هستيم. همچنين عكس های بياد ماندنی احمد پذيرا ( مدان ) كه از مردم و طبيعت و كلا جناح قديم تا حالا را ثبت كرده و مديون زحمات ايشان هستيم. اگر چنين دلسوزانی نداشتيم، آيا گوشه ای از گذشته هايمان باقی می ماند؟
ازآن گذشته چند هفته پيش شاهد تخريب منبع آب قديم جناح بوديم. بنایی كه روزگاری آب مردم جناح كه آب شيرين هرنگ به اين منبع منتقل و از آنجا به لوله كشی شهر سرازير می شد، نيز به سرنوشت ديگر بناهای قديمی دچار شد. كه اين بار مانند بركه ها نبود كه از بی توجهی از بين رفتند، بلكه مانند مساجد كه مورد توجه قرار گرفت،‌اما تخريبش كردند.
برای ديدن قدمت اين بنا، به عكس اين منبع در قديم كه آن را بنا می كرده اند و دور و برش توجه كنيد كه هيچ نبوده و عكس الان را با آن مقايسه كنيد. بايد علاوه بر ترقی شهر به اين مسائل نيز توجه گردد كه هم يادگاريست و هم خود موجب پيشرفت جناح خواهد شد.
ای كاش دلسوزانی مانند آنان كه نام بردم، جلوی اين كارها را می گرفتند. البته ای كاش ميراث فرهنگی حداقل جلوگيری می كرد. اما حيف ...
حيف كه بازگشتی در كار نيست. اما بايد از اين به بعد هوشيار بود.