رتبه موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
هر ايراني يک دکترا !!!
#1
رضا نادم

با صلام خدمت ازيزان روزنامع اعتماد.

عينجانب عوضعلي درکه ساکن منطقه سعادت آباد تهران هستم و سالهاست که براي ادامه تهصيل در آذمونهاي مختلف اعم از دولتي و آزاد و پيام نور امتهان دکترا مي دهم. بارها هم در کلاسهاي تغويتي، تزميني و تزييني شرکت مي کنم اما نتوانسته ام در دوره دکتري پضيرش بگيرم. خواستم از شما که سرتان در کار است در مورد شرايت ادامه تحصيل در خارج از کشور اطلاعاتي کصب کنم. ممنون خواهم شد اگر با چند نکته کليدي در اين رابطه من را راهنمايي کنيد.

---

پاسخ؛ عوضعلي عزيز سلام. نامه پردرد شما را خواندم. مايه بسي تعجب است در اين زمانه يي که زير هر سنگي که بلند مي کني سه نفر دکتر بلند مي شوند شما با اين همه استعداد و توانايي اين گونه در حسرت يک دکتراي ناقابل به در و ديوار مي زنيد. با اين همه چند نکته کليدي در مورد دکترا برايتان نقل مي کنم که به درد آينده تان هم بخورد.

1- قبل از هرگونه پيشنهادي به شما توصيه مي کنم يک منشي براي خود استخدام کنيد که مجبور نباشيد نامه هاي شخصي را خودتان نوشته و وقت باارزش تان را تلف کنيد. ممکن است درک برخي کلمات پيچيده در نامه هاي شما براي ديگران امکان پذير نبوده و باعث کاهش اعتماد به نفس افرادي شود که بايد هوش و حواس خود را صرف کار و تلاش و سازندگي کنند.

2- اولين نکته اين است که بدانيد مدرک دکترا بايد با تلاش و زحمت به دست بيايد و براي آن «شب بيداري» بکشيد. شاعر مي فرمايد؛ نابرده رنج گنج ميسر نمي شود/ گر گنج به دست آمد جان برادر ديگه کي کار کرد؟،

3- دومين نکته مهم اين است که واقعاً لزومي ندارد براي خدمت به جامعه حتماً مدرک دکترا داشته باشيد. اين روزها «کارشناس ارشد» بودن اقبالش از هر دکترايي بالاتر است.

4- نام رشته تحصيلي که براي ادامه تحصيل انتخاب مي کنيد نبايد زياد خفن باشد. به علت کارشکني کشورهاي استکباري در انحصاري کردن دانش، معمولاً فارغ التحصيلان اين رشته ها فقط در جاهاي خاصي درس مي خوانند و زبانم لال اگر قرار شد به هر دليلي تعداد مختصري (در حدود 20، 30 واحد) از درس تان را در همين جا بگذرانيد بعداً گندش درمي آيد.

5- سعي کنيد حتي الامکان دانشگاه تان آکسفورد، لندن، منچستر يا هاوايي نباشد. تجربه نشان داده اعتبار مدارک اين دانشگاه ها به دردسر بعدش نمي ارزد.

6- بعد از اخذ مدرک دکترا حتماً اصرار نداشته باشيد که در طول دوره تحصيل شاگرد اول، نخبه علمي يا مرد سال شده باشيد. اين نوع عناوين هم اساساً شگون ندارند.

7- کپي مدرک خود را جايي ارائه ندهيد. در طول تاريخ تايپيست هاي دانشگاه هاي معتبر دنيا به خاطر اغلاط املايي و انشايي آبروي بسياري از دانشمندان بزرگ را بر باد داده اند.

8- چنانچه به کسي گفتيد از کدام دانشگاه فارغ التحصيل شده ايد يا رزومه يي داديد، حتماً يک نسخه از آن را براي خودتان داشته باشيد يا حافظه تان را تقويت کنيد که نگوييد از دو جاي مختلف دکترا گرفته ايد. متاسفانه بسياري از مردم با سطحي نگري و عدم توجه به قابليت ها دنبال نقاط ضعف بي ارزش و اينچنيني هستند.

9- از مسوول آموزش دانشگاهي که مدرک تان را تحويل مي دهد، اطمينان حاصل کنيد و تا جايي که ممکن است سعي کنيد حتماً آدرس و شماره تلفن او را داشته باشيد.

10- براي شهريه دکترايتان چک تاريخ دار بدهيد که اگر جعلي درآمد يا روي کاغذ نامرغوب چاپ شده بود سرتان کلاه نرفته باشد.

11- اگر احساس مي کنيد ممکن است ديگران به مدرک شما حسادت کنند، تواضع و فروتني بيشتري از خود نشان داده و نگذاريد شما را در مجلسي به عنوان وزير معرفي کنند.

12- چند کلمه از زبان کشوري را که از آنجا مدرک گرفته ايد بلد باشيد و در صورت امکان بدانيد الفباي آن زبان از کدام سمت نوشته مي شود.

13- بهتر است تلفظ صحيح شهري که از آن فارغ التحصيل شده ايد و نام يکي دو مورد از درس هايي را که پاس کرده ايد بلد باشيد. البته تجربه نشان داده اين مورد ضرورت زيادي ندارد.

14- و نکته آخر اينکه حواس تان به تاريخ ها باشد. در سالي که فارغ التحصيل شده ايد بايد حتماً 18 سال تمام داشته باشيد و حداقل دو سال از تاريخ تاسيس آن دانشگاه گذشته باشد. برايتان آرزوي موفقيت مي کنيم و صميمانه اميدواريم در بيان خاطرات تان از دانشگاه مذکور زياده روي نکنيد.

منبع


پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان